19 januari 2012 14:45
Na een vrij lange nachtrust werden Berry en ik zo rond 8.45 uur wakker en begonnen deze mooie (laatste, snik) dag goed met een overheerlijk bakkie Senseo dark roast.
Hierna gingen we ons even opfrissen, hoewel even?, bij mij duurde het toch wel weer een tijdje voordat ik weer een beetje toonbaar was om daarna okselfris samen onze koffertjes in te gaan pakken. In tegenstelling tot Berry was ik hiermee snel klaar, mijn Henk ehhh mijn god, wat had mijn kamergenoot gigantisch veel spullen bij zich! Voor 3 dagen kleding voor volgens mij de ochtend, middag en avond, petten, hoeden, colberts, zijn beautycase, een strijkijzer en volgens mij zelfs een strijkplank, bij dat laatste item zou ik de plank overigens wel eens mis kunnen slaan, had hij meegenomen.
Bepakt en bezakt verlieten we onze kamer en bij wijze van afscheid keken we nog een keer onze kamer in, als een bruidspaar na hun huwelijksweekend (maar dan zonder fysiek contact), samen hadden we echt een geweldig weekend gehad hier. Toen we na een helse tocht bij de lift aankwamen, kreeg Berry zijn koffer de lift niet in, kwam door die strijkplank die we toen maar hebben achtergelaten, vandaar dat ook echt niemand in de gaten heeft gehad dat Berry er echt een bij zich had en er hierdoor het hele weekend zeer (uit)gestreken uit had gezien.
Nadat we onze koffers op de daarvoor bestemde plek hadden neergezet, gingen we richting eetzaal waar Erna, Albert en Fred ons al zaten op te wachten en waarschijnlijk de tactiek voor de dag zaten door te nemen.
We zagen dat onze technische staf onze raad van een dag eerder hadden opgevolgd want er was geen bestek op hun tafel te bekennen, ze hadden dus lekker zoals thuis met hun handjes gegeten, we vragen ons alleen nog steeds af hoe ze die yoghurt hebben gegeten….
In een zeer laag tempo schoven vervolgens steeds meer groepjes aan bij het ontbijt, de staat waarin laat zich raden mede door de grote afname van (zwarte) koffie en jus d’orange. Leuk was wel dat er speciaal voor Jef een apart ontbijt was gemaakt, wel een beetje jammer dat hij wat op zijn bord lag met geen vinger heeft aangeraakt. Toen “Pietertje” aanschoof, bleek hij opvallend scherp, hij attendeerde ons erop dat we een beroemdheid in ons midden hadden waarop iedereen mij direct aanstaarde, maar wat bleek, we zaten zowaar zowat aan tafel met de “Veerkampjes” die druk in de weer waren met het proppen van hun lunch in de handtas van Nel.
Om 11.00 uur leek het zooitje compleet om uit te checken maar er bleek toch iemand te missen, Jesse was nog niet gesignaleerd. Na een ter plekke uitgevoerd onderzoek kwam Jesse godzijdank aanlopen, was iets verlaat door wat “gezeik” wat nergens over ging zodat we met de gehele groep konden gaan vertrekken richting Zoetermeer. Toen we vertrokken en we heel uitgebreid en zeer enthousiast uitgezwaaid werden door het voltallige hotelpersoneel inclusief management wist ik het zeker, ook hier hadden we een fantastische indruk achtergelaten en zouden ze ons nog lang herinneren!
Toen we na een mooie filevrije autorit weer terug waren in Zoetermeer voelde ik de vermoeidheid van het weekendje Arnhem al snel maar miste ik het ook meteen al een beetje, we zijn in ieder geval een mooie herinnering rijker, met zijn allen hebben we er een fantastisch weekend van gemaakt. Tijdens het weekend is bovendien maar weer gebleken dat we met zijn allen een zeer hechte groep vormen met heel veel humor in en buiten het veld en de oefenwedstrijden werden met een positief resultaat en veelbelovend (immers, zelfs een doelpunt van Pietertje) spel afgesloten, we hebben een goede basis gelegd voor de tweede seizoenshelft, we zijn goed bezig!
Tenslotte wil ik in het bijzonder Remco en Dennis bedanken voor de organisatie van het weekend en de wat ouderen Michel, Erna, Berry, Albert, Fred en Pascal (geintje!) bedanken voor het geven van leiding op de momenten dat het nodig was, klasse!